Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są na prawdę bardzo często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich warunkach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnych zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie zawsze przebiega to w sposób równy, ponieważ różnorodne osoby mogą inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.
Na prawdę często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu daje możliwość zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.
W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca albo struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego typu środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z powszechnego funkcjonowania (polecana strona: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie zestawienie daje możliwość lepiej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnorakich ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki na prawdę często pozostaje zbyt abstrakcyjna, by całkowicie oddać złożoność tego procesu.
W normalnym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce znaczy to konieczność zwracania uwagi na szczegóły, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Często dopiero zestawienie kilku obserwacji pozwala zauważyć powtarzający się schemat zachowań (źródło: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie zawsze dają pełny obraz.
W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może podmieniać się w zależności od warunków otoczenia oraz indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, ale mają znaczenie w zwykłym funkcjonowaniu, w szczególności w sytuacjach wymagających koncentracji albo przebywania w środowisku o ogromnej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnorakich sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.
Zobacz również: certyfikowane gabinety integracji sensorycznej.