Powrót do codziennego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak też uwzględnienia przemian, które pojawiają się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W takich okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać przeciwnie.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności albo przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu zwykłym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także postanowienie możliwości radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do obowiązującej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, zaleceń profesjonalistów oraz indywidualnych możliwości uczestników. W trakcie takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, ale również kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, natomiast efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz zaleceń dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę dostosowania kodu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności a także branie pod uwagę założeń wynikających z wcześniejszego leczenia.
Dodatkowe informacje: zmiany przepisów uzdrowiska.