Planowanie zwykłego menu uzależniony jest od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, dostępność towarów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z sporym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki a także sposoby ich łączenia mogą się przekształcać nawet między sąsiednimi obszarami.
W niektórych regionach bardzo istotną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu lub pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno proste posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy są oparte na kilku głównych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą również sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, niemniej jednak spotyka się również zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Właściwie każdy z owych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak całość prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak podczas jedzenia.
Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią priorytetowy składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różnorodne odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone lub duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan bardzo szybko chłonie tłuszcz, dlatego w trakcie smażenia trzeba kontrolować jego ilość, jednakże kalafior może stracić strukturę, jeżeli już pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W sytuacji ziemniaków ważne jest zobowiązanie momentu dodania ich do garnka, ażeby zdążyły zmięknąć, ale nie rozpadły się podczas mieszania. Indyjskie jedzenie na prawdę bardzo często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednakże proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma jedynie pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, by zbudować z nimi jednolitą całość. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, szczególnie gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie ma także wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe nadal twarde.
W regionalnych recepturach ważne miejsce zajmują również fermentacja i naturalne procesy zachodzące podczas przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których wykorzystuje się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie zależy od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się między innymi ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W sytuacji idli taka sama masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można używać tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują także w innych częściach tradycji kulinarnej, choć nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto wyróżniać fermentację od codziennego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na finalny efekt wpływa też etap rozdrobnienia towarów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie za każdym razem pozwoli uzyskać oczekiwaną strukturę. Bardzo podobnie ważne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.
Kuchnia indyjska obejmuje również liczne napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, ale zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy ukazują się w różnorakich recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, aby ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach używa się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy albo składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na bazie jogurtu, takie jak lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy lub cukier. Ich konsystencja uzależniony jest od proporcji jogurtu i płynu oraz od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie zawsze są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują w trakcie spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w zależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją albo użytymi przyprawami.
Więcej informacji na stronie: restauracja Warszewo.